بیماری آلزایمر چیست؟

 
 
 
بیماری آلزایمر چیست؟


در بیماری آلزایمر حافظه فرد دچار اختلال می شود. در ابتدای بیماری، فرد در به یادآوری وقایع اخیر دچار ‏مشکل می شود، در حالی که ممکن است اتفاقاتی که مربوط به سالهای گذشته است را به آسانی به خاطر ‏آورد.‏
به مرور زمان، علایم دیگری در بیمار پدیدار می شوند. این علایم عبارتند از: ‏

• عدم توانایی در تمرکز

• دشواری در انجام امور روزانه

• احساس سردرگمی یا ناامیدی به خصوص شب ها

• نوسانات خلقی چشمگیر؛ پرخاشگری، اضطراب و افسردگی

•‏ اختلال در جهت یابی و احتمال گم شدن در مسیرهای همیشگی

• مشکلات جسمی مانند راه رفتن غیر عادی یا عدم تعادل

• مشکل در برقراری ارتباط

افراد مبتلا به آلزایمر ممکن است عزیزانشان را فراموش کنند و یا نحوه لباس پوشیدن و غذا خوردن را از یاد ‏ببرند.‏

این بیماری اغلب در سنین بالای 65 سال رخ می دهد. بر اساس آمار یک نفر از هر هشت فرد بالای 65 سال ‏به آلزایمر مبتلا می شود. نرخ ابتلا در زنان بیشتر از مردان است.‏


علت بیماری آلزایمر چیست؟

بیماری آلزایمر در اکثر افراد ناشی از عوامل ژنتیکی، سبک زندگی و تاثیرات عوامل محیطی می باشد.‏

علت دقیق ایجاد بیماری آلزایمر مشخص نیست، اما به طور کلی پروتئین هایی در مغز انباشته شده و ‏ساختاری را تشکیل می‌دهند که به آن‌ها "پلاک" گفته می‌شود. این پلاک‌ها باعث می‌شود که ارتباط بین ‏سلول‌های عصبی قطع شده و در نهایت موجب مرگ سلول های عصبی و از بین رفتن بافت مغز می شود.

‏همچنین میزان برخی از انتقال دهنده های عصبی در مغز کاهش می‌یابد؛ این انتقال‌دهنده‌های شیمیایی پیام، ‏به انتقال سیگنال‌ها در مغز کمک می‌کنند. با کاهش آن ها، سیگنال‌ها به درستی منتقل نمی‌شوند.  آسیب ها ‏معمولا در ناحیه ای از مغز که حافظه را کنترل می کند آغاز می شوند.

سپس آسیب ها با الگویی تقریبا ‏مشخص در سایر بخش های مغز نیز گسترش می یابند. در نهایت و در مراحل آخر بیماری اندازه مغز به میزان ‏قابل توجهی کاهش می یابد.‏

علایم بیماری

بارزترین علامت آلزایمر، از دست دادن حافظه است. در مراحل اولیه بیماری معمولا فرد وقایع یا مکالمات اخیر ‏را به سختی به یاد می آورد. با پیشرفت بیماری، اختلالات حافظه تشدید می شوند و علایم دیگری نیز بروز ‏پیدا می کنند.‏

در ابتدا ممکن است فرد مبتلا به آلزایمر از مشکلی که در به خاطر سپردن امور و سازمان دهی افکار خود ‏دارد آگاهی داشته باشد و با پیشرفت بیماری معمولا اعضای خانواده و یا دوستان، متوجه تشدید علایم بیماری ‏می شوند.‏
تغییرات مغزی مرتبط با آلزایمر منجر به افزایش مشکلات در موارد زیر می شود:‏


‏ مشکلات حافظه:‏

• تکرار مکرر توضیحات و سوالات

• فراموشی مکالمات، قرارها یا رویدادها ‏

• قرار دادن وسایل در جای غیر منطقی و نادرست

• گیجی، سردرگمی و گم شدن در مکان‌های آشنا ‏

• فراموشی نام اعضای خانواده

• عدم توانایی استفاده از کلمات صحیح و مناسب برای نامیدن اشیا، بیان افکار و یا شرکت در گفتگوها ‏


تفکر و استدلال: ‏

بیماری آلزایمر موجب دشواری در تمرکز، تفکر و استدلال در فرد می شود و توانایی محاسبات را دچار اختلال ‏می کند.‏

قضاوت و تصمیم گیری

برنامه ریزی و انجام کارهای روزمره

تغییر در شخصیت و رفتار:‏

• افسردگی

• بی تفاوتی

• کناره گیری از اجتماع

• نوسانات خلقی

• عدم اعتماد به دیگران

• پرخاشگری

• تغییر در عادات خواب

• سرگردانی

• ناتوانی در خویشتن داری

• توهم

در برخی افراد، بعضی از مهارت ها با وجود پیشرفت بیماری و بدتر شدن علایم بیمار تا مدت ها از بین نمی ‏روند. این مهارت ها شامل خواندن یا گوش دادن به کتاب ها، داستان گویی و یادآوری مجدد آن، خوانندگی، ‏گوش دادن به موسیقی، رقصیدن، نقاشی و یا انجام کارهای هنری مورد علاقه می باشند.‏

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟ ‏

در صورت مشاهده علایم کاهش حافظه یا کاهش قدرت در انجام سایر مهارت های فکری خود برای ارزیابی و ‏تشخیص دقیق با پزشک خود مشورت کنید.‏

عوامل خطر

• سن: افزایش سن مهم ترین عامل در افزایش خطر ابتلا به آلزایمر می باشد.‏

• ژنتیک: سابقه خانوادگی و وراثت می تواند ریسک ابتلا به آلزایمر را افزایش دهد.‏

• سندرم داون

• جنسیت: به نظر می رسد تفاوت اندکی در ریسک ابتلا به بیماری بین زنان و مردان وجود دارد. اما به ‏طور کلی، تعداد زنان مبتلا به آلزایمر بیشتر از مردان است.‏

• سابقه ضربه به سر

• الگوی خواب نادرست

• سبک زندگی ( عدم تحرک و ورزش، رژیم غذایی نادرست و چاقی، سیگار کشیدن یا قرار گرفتن در ‏معرض دود سیگار سایرین)‏

• بیماری های زمینه ای (فشار خون بالا، کلسترول بالا و دیابت کنترل نشده)‏

یادگیری مداوم و تعامل اجتماعی

تحقیقات انجام شده حاکی از آن است که فردی که در تمام طول زندگی خود فعالیت هایی داشته باشد که از ‏نظر ذهنی و اجتماعی او را درگیر کند، خطر ابتلا به آلزایمر در وی کمتر خواهد شد. از این رو بروز آلزایمر در ‏کسانی که فعالیت های ذهنی بیشتری دارند (مطالعه کتاب، حل جدول، تحصیلات و ...) کمتر دیده می شود.‏

 
عوارض

از دست دادن حافظه و اختلالات زبانی، زوال عقل و سایر تغییرات شناختی ناشی از آلزایمر می تواند فرایند ‏درمان را پیچیده تر کند. فرد مبتلا به آلزایمر ممکن است نتواند:‏

• به درستی به دیگران بگوید که درد دارد، برای مثال درد دندان،

• علایم سایر بیماری ها را به درستی گزارش کند،

• پیروی مناسبی از دستورات دارویی و درمانی داشته باشد،

• عوارض جانبی داروهای مصرفی را توصیف یا گزارش کند.‏

با پیشرفت بیماری آلزایمر و ورود بیماری به مراحل شدیدتر، تغییرات مغزی بر روی سایر عملکرد های جسمی ‏بیمار مانند بلع، تعادل و کنترل حرکات روده و مثانه تاثیر خواهد گذاشت. این تاثیرات می تواند آسیب پذیری ‏بیمار را افزایش دهند.

در مراحل شدید بیماری با کاهش قدرت بلع احتمال ورود غذا یا مایعات به داخل ریه ها ‏‏(آسپیراسیون) و به دنبال آن عفونت ریه افزایش می یابد؛ هم چنین ریسک بروز سایر عفونت ها نیز در افراد ‏افزایش می یابد. ‏

با برهم خوردن تعادل بیمار احتمال افتادن و بروز شکستگی ها زیاد تر شده و عدم توانایی تحرک, احتمال ‏بروز زخم بستر را افزایش می دهد. کاهش اشتها و یا فراموش کردن وعده های غذایی موجب سوء تغذیه یا ‏کمبود آب بدن شده و ضعیف شدن بیمار را در پی دارد.‏

پیشگیری

بیماری آلزایمر قابل پیشگیری نیست؛ با این حال برخی از عوامل خطرزای ایجاد آن، مانند سبک زندگی قابل ‏اصلاح می باشد. شواهد نشان می دهند که تغییر در رژیم غذایی (مصرف مواد غذایی تازه، روغن های سالم، ‏عدم مصرف غذاهای آماده و پرچرب)، ورزش منظم، تغییر عادات نادرست زندگی (ترک سیگار و مشروبات ‏الکلی)، حذف و یا کاهش عواملی که ریسک ابتلا به بیماری های قلبی عروقی را افزایش می دهند (کنترل ‏فشار خون، دیابت، کلسترول بالا)، می تواند خطر ابتلا به بیماری آلزایمر و سایر اختلالاتی که باعث زوال عقل ‏می شوند را کاهش دهد. ‏



 
UP