کابوس در بزرگسالان


 
آیا تا به حال نیمه شب، به خاطردیدن کابوس از خواب پریده اید؟ شاید فکر کنید شما تنها فرد بزرگسالی هستید که کابوس می بیند، اما آیا واقعا بزرگسالان نباید هیچ وقت کابوس ببینند؟

کابوس در کودکان شیوع بیشتری دارد، اما تقریبا 2 تا 8 درصد از بزرگسالان گرفتار کابوس های شبانه هستند.

آیا کابوس هایتان باعث پریشانی شما می شوند؟ آیا این کابوس ها خواب شما را دچار اختلال کرده است؟

 اگر این چنین است، تعیین عامل اصلی این کابوس های بزرگسالانه اهمیت پیدا می کند. بعد از شناسایی دلیل بروز کابوس ها، می توان تغییراتی برای کاهش آن ها انجام داد.

کابوس چیست؟

 کابوس ها، رویا های واقعی و مزاحمی هستند که شما را از خواب بیدار می کنند و خیلی از اوقات با عث می شوند از ترس دچار تپش قلب شوید. کابوس ها معمولاً در مرحله REM  خواب (مرحله خواب دیدن) اتفاق می افتند.

 هرچه زمان خوابیدن طولانی تر شود، مرحله REM خواب هم طولانی تر می شود؛ به همین دلیل است که کابوس ها بیشتر در ساعات اولیه صبح اتفاق می افتند.

موضوع کابوس ها در افراد مختلف متفاوت است. با این وجود، کابوس های متداولی وجود دارند که بسیاری از افراد آن را تجربه می کنند. به عنوان مثال، بسیاری از افراد در کابوس نمی توانند به سرعت بدوند و خود را از خطر برهانند و یا از ارتفاع بلندی به زمین می افتند.

اگر قبلا دچار حادثه ای شده باشید، برای مثال تصادف کرده یا دچار حمله شده باشید، ممکن است کابوس های مکرری در همین خصوص ببینید.

در اینجا لازم است اشاره کنیم کابوس ها با وحشت های شبانه تفاوت دارند. وحشت های شبانه به طور معمول در ساعت های اول خواب رخ می دهند. آن ها حس می شوند ولی رویا نیستند؛ بنابراین فرد بعد از بیدار شدن به خاطر نمی آورد که چرا ترسیده است. 

علل کابوس در بزرگسالان چیست؟

اغلب کابوس در بزرگسالان بی دلیل رخ می دهد. اما عوامل و اختلالاتی نیز وجود دارد که باعث بروز کابوس می شوند.

ممکن است صرف دیرهنگام غذا باعث کابوس شود؛ چرا که با این عمل سوخت و ساز(متابولیسم) افزایش یافته و فعالیت مغز  بیشتر می شود. مصرف برخی از دارو ها نیز ممکن است باعث کابوس شود.

داروهایی که روی ترکیبات شیمیایی مغز تاثیر می گذارند، مانند داروهای ضدافسردگی و مواد مخدر، می توانند باعث کابوس شوند. گاهی سایر داروها مانند بعضی از داروهای فشار خون نیز می توانند باعث بروز کابوس در بزرگسالان شوند. 

همچنین ترک مصرف داروهایی همچون آرام بخش ها و موادی هم چون الکل  نیز می توانند منجر به بروز کابوس شود. اگر به دنبال تغییر در داروهای مصرفیتان، در دفعات کابوس هایتان تغییریایجاد شده، با پزشکتان در این مورد صحبت کنید.

به نظر می رسد کمبود خواب نیز باعث بروز کابوس می شود؛ همین امر، باعث کم خوابی بیشتر در فرد می شود. البته ارتباط دقیق آنها هنوز ثابت نشده است.

مشکلات اضطرابی و افسردگی می توانند باعث بروز کابوس شوند. همچنین اختلال استرس پس از سانحه (PTSD ) باعث بروز کابوس های مکرر و مزمن می شود.

باید در نظر داشت کابوس های شبانه در بزرگسالان می تواند ناشی از برخی اختلالات شامل قطع تنفس حین خواب (آپنه خواب) و سندرم پاهای بی قرار باشد.

اگر علت دیگری برای کابوس ها مشخص نشود، می توان کابوس های مزمن را یک اختلال خواب مجزا محسوب کرد. احتمال بروز کابوس در افرادی که خویشاوندانی با اختلال کابوس دارند بیشتر است.

تاثیرات کابوس روی سلامتی چیست؟

کابوس ها می توانند روی سلامت فرد تاثیر بگذارند. در این میان تاثیرات مخرب روانی کابوس بر افرادی که دچار اضطراب و افسردگی هستند بیشتر است.

 اگرچه هنوز ارتباط دقیق کابوس ها با خودکشی مشخص نیست، اما به نظر می رسد کابوس ها با افزایش ریسک خودکشی همراه هستند.

به علاوه، کمبود خواب ناشی از کابوس می تواند باعث ایجاد مشکلات زیادی از جمله بیماری های قلبی، افسردگی و چاقی شود.

همچنین اگر کابوس در بزرگسالان به خاطر آپنه خواب و یا اختلال استرس پس از سانحه باشد، خود این اختلالات زمینه ای می توانند تاثیرات مخرب زیادی بر سلامت جسمی و روانی فرد بگذارند.

 
درمان
 
خوشبختانه برای کاهش دفعات کابوس های شبانه و تأثیر آن ها بر زندگی شما راه هایی وجود دارد. 

اگر کابوس های شما به دلیل مصرف یک داروی خاص است، می توانید با نظر پزشکتان دوز مصرفی و یا خود دارو را تغییر دهید تا این عارضه جانبی ناخواسته از بین برود.

در افرادی که کابوس های آن ها به دلیل شرایطی مانند آپنه خواب یا سندرم پاهای بی قرار است، درمان اختلال زمینه ای معمولا به کاهش علایم کمک کند.

اگر کابوس های شما مربوط به بیماری یا دارو نیست ناامید نشوید. تغییرات رفتاری برای 70 درصد از بزرگسالانی که از کابوس رنج می برند، از جمله افرادی که به دلیل اضطراب و افسردگی دچار کابوس می شوند، موثر است.

 به عنوان مثال ساعت مشخصی برای خوابیدن و بیدار شدن تعیین کنید. هم چنین انجام یک ورزش منظم مانند یوگا و مدیتیشن می تواند با کاهش اضطراب و استرس هایی که منجر به بروز کابوس می شوند، به شما کمک کند.

 همچنین روان درمانی و در بعضی موارد مصرف داروهای ضد اضطراب می توانند در درمان کابوس های ناشیاز مشکلات روحی و اضطرابی موثر باشند.

سعی کنید تا بهداشت خواب را رعایت کنید تا از کم خوابی که ممکن است منجر به بروز کابوس شود پیشگیری کنید. اتاق خواب خود را به مکان آرامش بخشی تبدیل کنید که تنها مخصوص خواب باشد.

فعالیت هایی که همراه با استرس هستند را در فضای اتاق خواب انجام ندهید. همچنین مراقب مصرف الکل، کافئین و نیکوتین باشید؛ چراکه اثرات آن ها تا 12 ساعت در بدن باقی می ماند و اغلب الگوی خواب را مختل می کند.


 
 
UP