چرا می خندیم؟

 
تصور می شود خنده بخش مهمی از روابط اجتماعی است.

خندیدن می تواند ناشی از افکار خنده دار و یا حتی اضطراب یا خجالت باشد. ‏خنده به دو صورت واقعی و غیر ارادی و یا اجباری و جعلی می باشد.

اکثر خنده ها به صورت غیر ارادی و واقعی و ناشی از یک محرک ‏خنده دار می باشند. خنده های اجباری به راحتی توسط انسان های دیگر قابل تشخیص است. خنده یک ابزار ارتباطی غیر زبانی است ‏که به ما این امکان را می دهد تا روابط اجتماعی خود را گسترده تر کنیم.‏

ساختار خنده انسان مجموعه ای از نت های کوتاه، 75 میلی ثانیه در هنگام بازدم با فواصل حدود 200 میلی ثانیه، می باشد. ‏


خنده و مغز:‏

تعیین مکان دقیق خنده در مغز دشوار است.

بر اساس شواهد، محققان بر این باورند که بدلیل حساسیت شدید مغز به شنیدن صدای ‏خنده دیگران، به محض شنیدن صدای خنده ، ناحیه تولید خنده در مغز تحریک می شود.

 بر اساس تحقیقات از طریق روش ‏PET‏ ‏‏(تکنیک تخصصی تصویربرداری در انسان) نشان داده شده است که در صورت وجود تومور خوش خیم در بخش هیپوتالاموس مغز ( ‏محل تنظیم درجه حرارت بدن، گرسنگی و سایر عملکردهای غیر ارادی و منطقه آزاد کننده برخی هورمون های بدن)، نوعی از تشنج ‏اتفاق می افتد که منجر به خنده های غیر ارادی می شود.

 همچنین در صورتی که این تومور در لوب های پیشانی وگیجگاهی قشرمغز ‏باشد نیز بازهم تشنج رخ داده و شاهد خنده های غیر ارادی خواهیم بود.


 این تحقیقات نشان دادند، خنده نتیجه فعالیت بسیاری از ‏نواحی مختلف مغز می باشد که ریشه در هسته خاکستری مغز ( مرکز کنترل درد و حالت دفاعی) دارند. بنابر این سیگنال های ارسالی ‏از نقاط مختلف مغز برای بیان حرکات صورت و ریتم تنفس در خنده اهمیت دارند.‏


بسیاری از مناطق مغز پس از 30 دقیقه خندیدن با دوستان، مواد آرام بخش طبیعی آزاد می کنند ( مشابه داروهای مخدر) که این مواد ‏به گیرنده های مواد مخدر در مغز متصل شده و می توانند روحیه خوب و سرخوشی در انسان ایجاد نمایند و در نتیجه منجر به تقویت ‏خنده و گسترش روابط اجتماعی بین انسان ها گردند.‏


خندیدن، بهترین دارو:‏

به عنوان موجودات اجتماعی، توانایی انسان در ارتباط با شبکه گسترده ای از افراد تا حدودی به خندیدن وابسته است.

 به علاوه بر اساس ‏خوشحالی که همراه با خنده به انسان دست می دهد، نشان داده شده است که خندیدن منجر به کاهش گردش هورمونهای استرس در ‏خون و همچنین افزایش جمعیت سلول های ایمنی برای مبارزه با بیماری ها می گردد و در نتیجه سلامت جسمی را تقویت می کند.‏


تمرین هایی مانند یوگای خنده  منجر می شود که افراد با یکدیگر در یک گروه بخندند و در نتیجه این تمرین ها، کاهش فشار روانی و ‏بهبود استرس رخ می دهد.‏


 
UP