درمان ریزش مو


 
در شماره قبل مجله سلام سلامت در مورد انواع ریزش مو وعلل آن ها توضیح دادیم. در این شماره به راه های ‏تشخیص و درمان ریزش مو می پردازیم.‏


تشخیص

قبل از تشخیص، احتمالا پزشک شما را معاینه می کند و در مورد رژیم غذایی، روش مراقبت از مو و سابقه ‏بیماری و خانوادگی از شما سوالاتی می پرسد.‏

ممکن است آزمایش های زیر نیز نیاز باشند:‏

• آزمایش خون

• آزمایش کشش. پزشک  به آرامی تعدادی از تارهای موی یک ناحیه از سر را می کشد، تا ببیند چند ‏تار مو می ریزد.‏

درمان
 
درمان دارویی: ‏

اگر ریزش موی شما به علت بیماری زمینه ای باشد، درمان آن بیماری ضروری است. اگر داروی خاصی سبب ‏ریزش مو شده باشد، ممکن است پزشک برای چند ماه، دستور به قطع مصرف دارو بدهد.‏


داروهای متداول برای ریزش مو عبارتند از:‏

 ماینوکسیدیل: شکل مایع، فوم و شامپوی این دارو به نسخه پزشک نیاز ندارد. به طور معمول، برای ‏تاثیر بیشتر، خانم ها روزانه یک بار و آقایان روزانه دو بار آن را روی پوست سر می مالند. ‏

محصولاتی که حاوی ماینوکسیدیل هستند به رشد مجدد مو یا کند کردن سرعت ریزش مو  کمک ‏می کنند. حداقل 6 ماه زمان لازم است تا دارو تاثیر کرده و از ریزش بیشتر جلوگیری کند و رشد ‏مجدد موها شروع شود. در صورت موثر بودن دارو، باید همچنان به مصرف آن ادامه داده شود.‏

از عوارض جانبی احتمالی ماینوکسیدیل، خارش کف سر و رشد موهای ناخواسته در کنار صورت و ‏دست ها است.‏

 فیناستراید: این دارو نیاز به تجویز پزشک دارد و برای آقایان مورد استفاده قرار می گیرد. روزانه یک ‏قرص مصرف می شود.

مقدار ریزش مو در بسیاری از آقایانی که از این دارو مصرف کرده اند، کم شده ‏و برخی شاهد رشد مجدد مو ها نیز بوده اند. ممکن است چند ماه زمان لازم باشد تا  متوجه تاثیر آن ‏شوید . برای حفظ تاثیرات این دارو باید به مصرف آن ادامه داده شود.‏

از جمله عوارض جانبی نادر این دارو کاهش میل جنسی و عملکرد جنسی و افزایش خطر ابتلا به ‏سرطان پروستات است. زنانی که باردار هستند یا ممکن است باردار شوند، باید از تماس با خرده های ‏این قرص خودداری کنند. ‏


 دوتاستراید: از این دارو برای درمان بزرگی خوش خیم پروستات استفاده می شود. در حالی که این ‏دارو تاییدیه ‏FDA‏ برای درمان ریزش مو را ندارد، گاهی پزشکان از آن برای درمان طاسی با الگوی ‏مردانه استفاده می کنند؛ این دارو شبیه به فیناستراید عمل می کند اما موثر تر از آن است.‏


 آنتی آندروژن ها: آندروژن ها شامل تستوسترون و سایر هورمون های مردانه هستند که می توانند ‏سرعت ریزش مو را در خانم ها افزایش دهند.

در زنانی که ماینوکسیدیل به آن ها کمکی نکند، مصرف  ‏داروی ضد آندروژن اسپرینولاکتون ممکن است برای درمان آلوپسی آندروژنی  تاثیر گذار باشد. این ‏دارو به خصوص برای زنانی که به سندرم تخمدان پلی کیستیک مبتلا هستند موثر است، چرا که ‏میزان تولید آندروژن در  این افراد بیشتر است.

 پزشکان معمولاً اسپیرونولاکتون را به همراه داروی ‏ضد بارداری خوراکی برای زنان در سنین باروری تجویز می کنند. (فردی که ‏یکی از این داروها را ‏مصرف می کند نباید باردار شود زیرا می تواند باعث ناهنجاری های دستگاه تناسلی در جنین  پسر ‏شود.)

‏ عوارض جانبی احتمالی این دارو شامل افزایش وزن، کاهش میل جنسی، افسردگی و خستگی ‏است.‏


 مکمل آهن: کمبود آهن می تواند از جمله دلایل ریزش مو  در برخی از خانم ها باشد. پزشک از ‏طریق آزمایش خون می تواند سطح آهن را بررسی کند و اگر فرد کمبود آهن داشته باشد با مصرف ‏مکمل های آهن می توان از ریزش مو جلوگیری کرد.‏


 سایر مکمل ها: مکمل هایی که حاوی ویتامین های گروه ب و برخی آمینو اسید ها مثل سیستین ‏هستند می توانند به کاهش ریزش و  رشد مجدد مو کمک کنند.‏
 
 
 
درمان های غیر جراحی:‏

پی آر پی: یا پلاسمای غنی از پلاکت، برای درمان ریزش مو، شامل سه مرحله می باشد؛ ابتدا مقداری خون از   ‏فردگرفته می‌شود‎.‎‏ سپس، نمونه‌ خون درون دستگاهی به نام سانتریفیوژ قرار می‌گیرد و پلاکت ها جداسازی ‏شده  و سپس در پوست سر تزریق می شود.‏

به نظر می  رسد پی آر پی، رشد طبیعی مو ها را تحریک می کند و با تامین خون بیشتر برای فولیکول ها و ‏افزایش ضخامت مو ، روند رشد مو را حفظ می کند. ‏


استفاده از پی آر پی برای برخی افراد ممنوع است: ‏

 افرادی که در حال مصرف رقیق کننده های خون هستند،

 افرادی که زیاد سیگار می کشند، ‏

 افراد مبتلا به عفونت حاد یا مزمن، ‏

 افراد مبتلا به سرطان، ‏

 افرادی که اختلال عملکرد پلاکتی دارند،

 افرادی که کمبود پلاکت دارند.‏

مزوتراپی : علاوه بر درمان چین و چروک و از بین بردن چربی های ناخواسته، از مزوتراپی برای درمان ریزش ‏مو  نیز استفاده می شود.

 به کمک این روش عصاره های طبیعی گیاهان ، ویتامین ها یا داروهایی مانند ‏فیناستراید و ماینوکسیدیل را به داخل پوست سر تزریق می کنند که برای هر فرد، محلول مورد استفاده، ‏متفاوت است. ‏
 
مزوتراپی عدم تعادل هورمونی در داخل و اطراف فولیکول را تصحیح می کند؛ مواد مغذی را به مو می رساند ‏و گردش خون را تقویت می کند.‏
 
 
 
عمل جراحی کاشت مو

در رایج ترین نوع ریزش موی دائمی، فقط قسمت بالای سر تحت تأثیر قرار می گیرد. از طریق کاشت مو یا ‏جراحی ترمیمی می توان بهترین نتیجه را از موهای باقی مانده گرفت.‏

در طی یک عمل کاشت مو، موها از بخشی از سر که مو دارد، برداشته می شود و در نقاطی که مویی وجود ‏ندارد پیوند داده می شود. ‏

برای این عمل نیازی به بستری شدن در بیمارستان نیست، اما به دلیل دردناک بودن،  از آرام بخش و مسکن ‏استفاده می شود. ‏

خطرات احتمالی شامل خونریزی، کبودی، التهاب و عفونت است. برای نتیجه مطلوب ممکن است به بیش از ‏یک عمل جراحی نیاز باشد. در نهایت،  ریزش موی ارثی با وجود عمل جراحی هم پیشرفت خواهد کرد.‏



 
UP